دوره 3، شماره 2 - ( آموزش زبان، ادبیات Ùˆ زبان شناسی 1399 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 91-69 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

(2020). A Study of the Shaqqaqiyah Sermon Based on the speech action Theory (Austin and Searle). JSAL. 3(2), 69-91.
URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-63-fa.html
(1399). بررسی خطبه شقشقیه بر اساس نظریه‌ی کارگفت (آستین و سرل) زبان کاوی کاربردی 3 (2) :91-69

URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-63-fa.html


چکیده:   (3111 مشاهده)
نظریه‌ÛŒ کارگفت یا کنش گفتاری، نظریه‌ای است Ú©Ù‡ برای تحلیل گفتمان Ùˆ به منظور دریافت هدف Ùˆ قصد گوینده به کارمی رود. این نظریه، اولین بار توسط آستین مطرح شد Ùˆ سرل آن را تکامل بخشید. نظرات سرل درباره ÛŒ کارگفت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است Ùˆ در علوم زبانشناسی، Ø‌امعه شناسی Ùˆ فلسفی از آن بهره Ù…ÛŒ برند. ÙˆÛŒ کارگفت ها را در پنØ‌ گروه طبقه بندی کرد: الف. اظهاری: این نوع کارگفت تعهد گوینده را به صدق یک گزاره بیان Ù…ÛŒ کند ب. ترغیبی: Ú©Ù‡ مخاطب را به انØ‌ام دادن عملی ترغیب Ù…ÛŒ‌کند Ø‌. تعهدی: تعهد گوینده را به انØ‌ام دادن کاری بیان Ù…ÛŒ کند د. عاطفی : احساس گوینده را در برابر وقوع رویدادی بیان Ù…ÛŒ کند Ù‡. اعلامی: گوینده شرایط Ø‌دیدی را به مخاطب اعلام Ù…ÛŒ کند. سرل برای تعیین تمایز میان پنØ‌ گونه ÛŒ کارگفت ها ازچهار عامل بهره Ù…ÛŒ گیرد: نکته ÛŒ غیر بیانی، تطبیق، وضع روانی، محتوا. بررسی خطبه شقشقیه براساس کارگفت سرل، نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ کارگفت‌های اظهاری – در معنای صریح- Ùˆ کارگفت های عاطفی – در معنای ضمنی – با نکته ÛŒ غیر بیانی Ù‡Ø‌Ùˆ بیشترین تعداد را در این خطبه داشته Ùˆ در نهایت کارگفت تعهدی نیز به کار رفته است اما کارگفت‌های اعلامی Ùˆ ترغیبی به هیچ ÙˆØ‌Ù‡ به کار نرفته است. تطابق بافت موقعیتی خطبه با انواع کارگفت‌های به کار رفته در متن Ùˆ بسامد آنها، نشان از قدرت بالای مخاطب شناسی Ùˆ درک آن حضرت از بافت موقعیتی است. روش استفاده شده در این مقاله، توصیفی – تحلیلی است.
موضوع مقاله: تحلیل گفتمان
دریافت: 1402/2/31 | پذیرش: 1399/6/10 | انتشار: 1399/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.