دوره 7، شماره 1 - ( 12-1402 )
جلد 7 شماره 1 صÙØات 135-107 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Barati M, khosravi K, Mirzaei Al-Husseini S M. (2024). Historical-Descriptive Semantics of the Term "al-Amr" in the Holy Quran [In Persian]. JSAL. 7(1), 107-135. doi:10.61186/jsal.7.1.107
URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-112-fa.html
URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-112-fa.html
براتی معصومه، خسروی کبری، میرزایی الØسینی سیدمØمود.(1402). معناشناسی تاریخی- توصیÙÛŒ واژه‌ی «أمر» در قرآن کریم زبان کاوی کاربردی 7 (1) :135-107 10.61186/jsal.7.1.107
1- کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی ، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2- استادیار گروه زبان Ùˆ ادبیات عربی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران ،khosravi.k@lu.ac.ir
3- دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2- استادیار گروه زبان Ùˆ ادبیات عربی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران ،
3- دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
چکیده: (4298 مشاهده)
دستیابی به معانی دقیق Ùˆ شناخت واژگان هر متنی در گرو پژوهش در علوم٠خاصی چون معناشناسی است. معنیشناسی تاریخی (در زمانی) مطالعهی تغییرات معنی در طول زمان است؛ Ùˆ به زبان انسان به عنوان یک پدیدهی پویا Ùˆ پیوسته در تغییر مینگرد. این مقاله درصدد بررسی معناشناسی واژهی «Ø£Ù…ر» در قرآن میباشد Ú©Ù‡ به روش تاریخی- توصیÙÛŒ انØام شده Ùˆ بر اساس Ù…Øور Øانشینی Ùˆ همنشینی موØود میان معانی واژگانی بیان میگردد. Ù†ØªØ§ÛŒØ Ø¨ÛŒØ§Ù†Ú¯Ø± آن است Ú©Ù‡ معنای اصلی Ùˆ مرکزی واژهی «Ø§Ù…ر»ØŒ کار Ùˆ دستور دادن بوده Ùˆ دیگر معانی شامل٠موضوع، مشاوره Ùˆ مشورت معانی٠ثانوی این واژه در عصر Øاهلی به Øساب میآیند. این واژه به عنوان یکی از پرکاربردترین واژگان قرآنی به همراه مشتقاتش 249 بار در قرآن آمده است. این واژه به Ø´Ú©Ù„ Ù…Ùرد، 78 بار تکرار شده است Ú©Ù‡ از این تعداد بیشتر به صورت اسمی ظاهر شده Ùˆ بیشترین همنشینی را با واژههای «Ø§Ù„له Ùˆ رب» دارد. «Ø£Ù…ر» از واژگان چند ÙˆØÙ‡ÛŒ در قرآن است Ú©Ù‡ 19 ÙˆØÙ‡ معنایی برای آن ذکر شده Ú©Ù‡ در 12 ÙˆØÙ‡ آن، اتÙاق رای، ÙˆØود دارد Ú©Ù‡ از آن Øمله Ù…ÛŒ توان به معانی «Ø¯Ø³ØªÙˆØ± Ùˆ Ùرمان، پیروزی، عذاب، گناه، قتل، ÙØªØ Ù…Ú©Ù‡ØŒ رستاخیز، ÙˆØی، منکر، قول، عیسی بن مریم، قضاء، شأن Ùˆ Øال، غرق شدن، کثرت، مرگ، مشورت، برØذر داشتن Ùˆ خصب» اشاره کرد. امر در قرآن را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: اموری مربوط به خداوند یا انسان یا شیطان؛ Ú©Ù‡ از این تعداد بیشترین نسبت واژهی «Ø£Ù…ر» مربوط به خداوند است. اموری Ú©Ù‡ در مورد «Ø§ÙˆÙ„وا الامر Ùˆ امر به معروٻ است مربوط به انسان Ùˆ امور مربوط به شیطان با ÙØشاء Ùˆ منکر همنشینی داشته است. امر هرگاه به خدا نسبت داده شود به ÙˆØود دÙعی اشیاء اشاره دارد هرگاه به مخلوق، نسبت داده شود بر ÙˆØود تدریØÛŒ دلالت داشته Ùˆ مقید به زمان Ùˆ مکان است. امر هرگاه با اÙعال «Ù‚ÙضÙیَ، أتی Ùˆ Øاء» همراه باشد به معنای عذاب Ùˆ عقوبت است Ùˆ آنگاه Ú©Ù‡ با «ÙˆØ¨Ø§Ù„» Ùˆ Ùعل «Ø°Ø§Ù‚» همراه شود به معنای گناه Ùˆ Ú©Ùر آمده است. همراهی امر با تدبیر معنای اراده Ùˆ مشیت الهی را میرساند Ùˆ همراهیاش با اÙعال تنزیل به معنای ÙˆØÛŒ است. مترادÙات امر در قرآن «Ø¹ÙŽÙ‡Ùدَ Ùˆ وَصÙیَ» بوده Ú©Ù‡ از Øهت لازم الاØرا بودن آن امور به Øای امر قرار گرÙتهاند.
واژههای کلیدی: قرآن کریم، معناشناسی تاریخی، معناشناسی توصیÙÛŒ، با هم‌آیی واژگان، معناشناسی امر
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
زبان شناسی اجتماعی
دریافت: 1402/5/8 | پذیرش: 1402/12/25 | انتشار: 1402/12/25
دریافت: 1402/5/8 | پذیرش: 1402/12/25 | انتشار: 1402/12/25
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تØت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |