دوره 9، شماره 1 - ( 12-1404 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mendeley  
Zotero  
RefWorks

amraei M. (2026). Pathology of Verb Translation in Haddad Adel's Persian Translation of the Holy Quran Based on Antoine Berman's Demorphosyntactic Tendencies. JSAL. 9(1),
URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-220-fa.html
امرائی محمدحسن.(1404). آسیب‌شناسی ترجمه افعال در برگردان فارسی حدّاد عادل از قرآن کریم بر اساس گرایشهای ریخت شکنانه آنتوان برمن زبان کاوی کاربردی 9 (1)

URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-220-fa.html


دانشیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. ، amraei.mh@lu.ac.ir
چکیده:   (22 مشاهده)
ترجمه متون دینی و مذهبی همانند قرآن کریم، نهج البلاغه و صحیفه سجادیه به دلیل حجم بالای معتقدان و خوانندگان آنها، از منظر نظریه­های جدید فنّ ترجمه، قابل تأمل و توجه است. در میان نظریه­پردازان غربی، "آنتوان برمن"، مترجم، نظریه­پرداز، فیلسوف و تاریخ­نگار معاصر فرانسه در علم ترجمه است که تحت تأثیر فلسفه، نگاهی نو به ترجمه­شناسی و مطالعات ترجمه دارد. برمن، در جایگاه مترجم و نظریه­پرداز، توجه ویژه­ای به متن اصلی داشته و به وفاداری مترجم در ترجمه معتقد است. همو، 13 گرایش انحراف از متن را مطرح کرده که مترجم با اعمال آن­ها سبب تحریف متن اصلی می­شود. تأمل در ساختار و محتوای ترجمه حداد عادل، نشان می¬دهد که وی در موارد بسیاری از معیارها و مختصات زبان مبدأ، ناخواسته، خارج شده و انتقال پیامِ آیات، زیبایی بیان و آراسته¬سازی، و تفاخرگرایی اولویّت نخست ترجمه وی گشته است و امانت و وفاداری به متن مبدأ، تحت¬الشعاع شیوایی بیان قرار گرفته است. هدف این مقاله، نقد و ارزیابی ترجمه حدّادعادل از منظر افعال بر اساس گرایشهای ریخت شکنانه آنتوان برمن است که در موارد بسیاری، نیازمند بازنگری و اصلاح مجدد است.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پژوهش‌های زبانی
دریافت: 1404/8/10 | پذیرش: 1404/11/16 | انتشار: 1404/12/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.