Delbandi O, Amini Ferin M S.
(2026). The Wicked Bosola and the Hero: A Comparative Analysis of Bosola in John Webster’s The Duchess of Malfi and Its Iranian Adaptation. JSAL. 9(2),
URL: http://jsal.ierf.ir/article-1-244-fa.html
1- گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه سمنان ، delbandy@semnan.ac.ir
2- دانشگاه خاتم
چکیده: (3 مشاهده)
نمایشنامه دوشس ملفی اثر جان وبستر، از نمونههای برجسته تراژدی انتقام در ادبیات رنسانس انگلستان، شخصیت پیچیده بوزولا را متمایز از شروران کلاسیک به تصویر میکشد به نوعی که این پژوهش دست به طراحی مدلی فراتر از تعاریف کلاسیک از مفهوم شرارت روی آورده است؛ فردی که ضمن تبعیت ظاهری از نظام اشرافی، درگیر مبارزهای پنهان با ارزشهای مسلط است. در مقابل، اقتباس معاصر ایرانی این اثر توسط نغمه ثمینی و محمد رضاییراد، بوزولا را در جایگاه «قهرمانی شیدا» بازآفرینی میکند که از ساختارهای قدرت فراتر رفته و علیه فساد سیستماتیک عصیان میورزد. در باب این قهرمان شیدا باید به مفهوم متقدم شرور شیدا اشاره داشت زیرا این دو لازم و ملزوم یکدیگرند. شرور شیدا شروری است که آن طرف اراده معطوف به قدرت ایستاده، هر دو را بیاهمیت یافته و افعال او ساحتی مضحک، گویی به ریش جهان میخندد، شکل گرفته است. قهرمان شیدا تا پیش از نقطهای حیاتی همان شرور بوده اما پس از دریافت عنصر متفاوت و سپس سلب آن، منظومه رفتاری مخربی برمیگزیند که نتیجهاش حذف خود و عامل حذف معنا است. او خود را حامل رسالت حذف عواملی مییابد که ارزشهای تثبیتشده را مختل میکنند. این پژوهش با اتکا به نظریههای روانشناسی تئاتر چخوف، فلسفه شرارت بودریار و فروپاشی اخلاقیات لیوتار، در چهار ساحت روانشناختی، فلسفی، اجتماعی و سیاسی، به تحلیل تطبیقی دو تصویر بوزولا پرداخته و فرآیند تحول او را میکاود. پرسش محوری آن است که چه سازوکارهای روانی و آگاهی پیرامونی این تحول را از «شرارت شیدا» به «قهرمانی شیدا» و خودآگاه تبدیل کرده است. یافتهها نشان میدهد که در خوانش ایرانی، شرارت به ابزاری برای طغیان علیه شرارتی بزرگتر و شیدایی به نیرویی رهاییبخش و عاملیتزا بازتعریف میشود. بوزولا تنها شخصیتی است که توان مقابله با کاردینال را دارد زیرا «هیچ قهرمانی به اندازه یک شرور توان توقف شرور دیگر را ندارد» و کینخواهی دوشس و دیگران را پیگیری میکند. این تحول در ابعاد روانشناختی، اخلاقی و اجتماعی-سیاسی، بازتابی از بحرانهای معاصر و ظرفیت ادبیات نمایشی برای درگیری انتقادی با آنهاست.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تحلیل گفتمان دریافت: 1405/1/7 | پذیرش: 1405/3/10 | انتشار: 1405/3/10